حضور قلب در عبادت، یعنی انسان، موقعی که دارد مدح میکند، بفهمد چه کسی را مدح میکند. استاد من(رضواناللهتعالیعلیه)، این طوری مثال میزدند، میفرمودند: اگر بچّهای برود در محضر یکی از بزرگان و قصیدهای که در وصف او است را بخواند، چه بسا خودش این اوصافی که راجع به آقا هست را دقیقاْ و مفصّلاْ نفهمد. مثلاْ بگوید: او بالاترین عرفای دهر است. نمیداند...